شعر بر تخت چمن آمده چون ايلچى سوسن * از فصل بهار و گل نوروز نشان است پياز آن را در ميزان و عقرب و قوس در لوله پل كارند و پياز آن چون در زمين بسيار شود و در محل تنك كردن باشد در جوزا بركنند و نگاه دارند كه محل شود كارند و در ميزان ، ريگ و انبار داده آب دهند و در دلو سبز مىشود و رسيدن گل آن از پانزدهم دلو است تا پانزدهم حوت . لاله لاله - كوهى و باغى و دردرگوش و كاكلى و زرداقصى و كابلى اما لاله كوهى و باغى را كه شقايق النعمان گويند گرم است شيره آن در چشم كشند حدقه را سياه دارد و اگر لاله را بكوبند و آبش در بينى طلا كنند خون بينى را باز دارد و اگر آب وى را در سر كشند درد شقيقه را باز دارد و اگر لاله را بجوشانند و با روغن تازه بر موى مالند موى سياه گردد اگر آب لاله كوهى را در چشم كشند شب كورى را ببرد . شعر در صحن چمن آمده گر لاله سيرآب * آغشته به خون دل خونين كفنان است كوهى كوهى - از زرد و سرخ و سفيد و نارنجى و باغى ، از يك رنگ رسمى و دو رنگ مشهدى كه سرخ و سفيد است و ابلق نيز مىگويند ، پياز آن را در ميزان و عقرب و قوس در لوله پل كاشته چون در زمين بسيار شود و محل تنك كردن باشد در جوزا نگاه دارند كه چون وقت كاشتن شود كارند و در دلو ساو نموده ريگ و انبار داده آب دهند و در حوت سيرآب دهند كه گل آن باليده و خوب مىشود و رسيدن گل آن از